Zienn - opvang en ondersteuning

0900 118 88 81

Wonen als ‘in een straat’

Margreet Boelen, begeleider zorg:  ‘Over de bewoners van de Zorgopvang wordt vaak gezegd: ‘het zijn individuutjes’.  Inmiddels weten we wel beter.  In de Marene is het kleinschalig wonen geïntroduceerd en als je goed kijkt en luistert, zie je dat mensen helemaal niet zo individueel zijn. Ze willen juist graag deel uitmaken van ‘iets’. Als je dat stimuleert, gebeuren er mooie dingen.

Een pré van kleinschalig wonen: je moet iets van elkaar en liegen helpt dan niet. Wij geven ruimte aan de bewoners om zelf met hun verhaal te komen en het mooie is dat dit negen van de tien keer lukt. In de Marene is letterlijk en figuurlijk ‘ruimte’ om een eigen plek te vinden en probleempjes op te lossen. Het lijkt hier op de maatschappij en daar moet je elkaar met respect behandelen. Als ‘in een straat’, waar ieder een eigen appartement heeft. Daar zijn ze megatrots op en behandelen ze heel waardig.

De charmes van koken
Het wonen is hier dan wel heel mooi, de verslaving is natuurlijk niet weg. Door deze woonvorm is het echter wel beter bespreekbaar geworden. Het kleinschalig wonen brengt zoveel nieuwe facetten, dat hadden we nooit verwacht. Gezamenlijk koken bijvoorbeeld. Dat zag aanvankelijk niemand zitten; totdat de charme van het menu-kiezen zichtbaar werd. Je moet boodschappen doen, aardappelen schillen, tafel dekken, etc.  Bovendien krijg je complimenten als je gekookt hebt. We koken nu al 3 keer per week en dat is omdat bewoners het zelf willen.

Veranderende zorg
Niet alleen voor de bewoners betekent kleinschalig wonen een omslag, ook van medewerkers wordt een andere houding gevraagd. Zij zijn over het algemeen ‘doeners’ die goed weten wat de cliënt nodig heeft. Nu wordt van ons gevraagd om uit de vasthoudendheid van zorgverlening te stappen. Te luisteren naar de bewoner en de regie in eerste instantie bij hen te leggen. Bewoners doen immers zoveel mogelijk zelf en dat betekent dat de medewerkers heel anders te werk moeten gaan: een half uur tijd maken voor een motiverend gesprek, complimenten geven, helpen om kleine stappen vooruit te zetten… Gelukkig krijgen wij – net als de bewoners – de rust en ruimte om te groeien en neemt het besef toe dat we het áltijd goed doen. Maar ja, drie bedden opmaken voelt nu eenmaal meer als ‘veel doen’.

Maandelijks houden we intervisiebijeenkomsten, waarin we allerlei zaken bespreken die te maken hebben met de verandering van ons werk. Dat is soms best pittig; je moet tenslotte ook naar jezelf kijken. Op een zorgafdeling ben je nu eenmaal geneigd om zaken te gaan overnemen. Hoe pijnlijk is dat… voor de zorgvrager’.

Terug naar het ervaringenoverzicht